Δευτέρα 6 Ιουλίου 2009

εκείνος που κανείς δεν πρόσεξε.


είμαι γύρω στα 40.

δεν είμαι σίγουρος. δεν με ενδιαφέρει. έχω σταματήσει να θυμάμαι. το αγνοώ εν συνηδήσει.

είμαι λιγάκι στρουμπουλός.

τα μαλλιά μου έχουν πέσει. δεν ξέρω καν αν υπήρχαν ποτέ. βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέπτη αρκετά χρόνια. η τελευταία εικόνα παραμένει αιώνια. δεν ξέρω αν μου αρέσει.

νιώθω μόνος.

η μήτερα μου λέει πως είμαι μοναδικός.

εγώ λέω πως μόνο εγώ τις έχω απομείνει.

μου αρέσει να χαιρετώ τους ανθρώπους.

είναι όντα μοναχικά.

ίσως ένα "γειά" να τους έκανε να σκεφτούν. δεν ξέρω τι. οτιδήποτε.

μου αρέσουν τα όμορφα κορίτσια.

εγώ δεν αρέσω σε αυτά.

είμαι μόνος.

απλά πολύ μόνος.

τίποτα μέσα


Δεν κατάλαβα καθόλου

δεν κατανοώ αν θέλω περισσότερα

ίσως δεν χρειάζομαι τίποτα

να κυλά ο χρόνος και να περνάω μέσα απο εικόνες

να τις γεύομαι

να μην με προσπερνάνε.

Οι στιγμές που σκέφτηκα πως θέλω να νιώσω ελευθερία

ήταν εκείνες που σύμφωνα με τις κοινωνικές ιδιαιτερότητες , τα είχα όλα.

ίσως απλά να μην ξέρω τι μου συμβαίνει.

ίσως πάλι να ξέρω πολύ καλά.