είμαι γύρω στα 40.
δεν είμαι σίγουρος. δεν με ενδιαφέρει. έχω σταματήσει να θυμάμαι. το αγνοώ εν συνηδήσει.
είμαι λιγάκι στρουμπουλός.
τα μαλλιά μου έχουν πέσει. δεν ξέρω καν αν υπήρχαν ποτέ. βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέπτη αρκετά χρόνια. η τελευταία εικόνα παραμένει αιώνια. δεν ξέρω αν μου αρέσει.
νιώθω μόνος.
η μήτερα μου λέει πως είμαι μοναδικός.
εγώ λέω πως μόνο εγώ τις έχω απομείνει.
μου αρέσει να χαιρετώ τους ανθρώπους.
είναι όντα μοναχικά.
ίσως ένα "γειά" να τους έκανε να σκεφτούν. δεν ξέρω τι. οτιδήποτε.
μου αρέσουν τα όμορφα κορίτσια.
εγώ δεν αρέσω σε αυτά.
είμαι μόνος.
απλά πολύ μόνος.
4 σχόλια:
ο γνωστος "που κανεις δε προσεχει"?
η μεταμόρφωση του ανθρώπου σε υπαλληλάκο
ίσως η μεταμόρφωση μιας προσωπικότητας αόρατη για το σύνολο.
κάθε μέρα-νύχτα σε προσπερνάνε, σε διασχίζουν άνθρωποι που δεν προσέχεις.
και έγω
και εσύ
ένας απο αυτούς.
Αν και πολύ οικοίος, ίσως ένας άνθρωπος που αποκτώντας αυτοσυνείδηση, δεν αυτοκτονεί γιατί πια είναι αργά...
Με γεια την φωτογραφία! Κι αν δεν κάνω λάθος, βλέπωντας αυτή αλλά και την προηγούμενη, μάλλον πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο... Καταγοητευμένος, θα έλεγα, με σένα και με τον φωτογράφο σου! Εύγε!
Δημοσίευση σχολίου