αντέχω

μέρες

νύχτες τρελές

τρελά θλιμμένες

πρωί

ανοίγω τα μάτια μου

δύναμη δεν μου έμεινε

πόδια ακούνητα 

αδύναμα

βαριά βήματα μέχρι το μπάνιο

νερό

να ξεπλύνω

να εξαφανίσω με ένα άγγιγμα κάθε βροχή στα μάτια μου

τα δάκρυα

φοράω υφάσματα για να κρύψω τη ψυχή μου

να τη ζεστάνω

χάνομαι στο πλήθος

ψάχνω ένα βλέμμα στοργή να διαθέτει

δεν κατάφερα να ξεπλύνω τίποτα

δεν φοράω τίποτα

κρυώνω και το πρόσωπο μου στάζει ακόμα

εγκλοβίστηκα 

με φυλάκισαν

πονάω

κλαίω 

αντέχω